شما وارد حساب خود نشده و یا ثبت نام نکرده اید. لطفا وارد شوید یا ثبت نام کنید تا بتوانید از تمامی امکانات انجمن استفاده کنید.


تبليغات
سامانه ي پيامکي آز پي ان يو مقالات ISI
فروشگاه اينترنتي آز پي ان يو خريد شارژ آز پي ان يو

آیه های زندگیزمان کنونی: ۱۵-۹-۱۳۹۵، ۰۶:۰۸ :عصر
کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
نویسنده: mostafa haddadi
آخرین ارسال: mostafa haddadi
پاسخ: 4
بازدید: 567

ارسال پاسخ 
 
امتیاز موضوع:
  • 21 رأی - میانگین امتیازات: 3.95
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

آیه های زندگی

۲۴-۲-۱۳۹۱, ۰۵:۱۲ :عصر
ارسال: #1
آیه های زندگی
آیه های زندگی (1)


اما آن کسی که بخشش و پرهیزکاری کرد، و وعده های خدا را تصدیق کرد، پس به زودی او را در مسیر آسانی قرار می دهیم. (سوره اللیل آیات 5.6.7)


«توفیق» از مادّه «فَق» است، به معنای ایجاد موافقت میان دو چیز یا چیزهای متعدد؛ و در واقع، نوعی فراهم کردن وسیله لازم برای افراد است تا با میل و اراده خود از آن برای پیشرفت استفاده کنند. می توان گفت توفیق به معنای هدایت کردن و رساندن به مقصود است.

قرآن یکی از اسباب جلب توفیق الهی را تلاش و کوشش در راه هدف می داند؛ و می فرماید: مجاهدان راه خدا و شهیدان از توفیق الهی برخوردارند و کارشان در نزد خداوند اصلاح می شود. یکی دیگر از عوامل به دست آوردن توفیق الهی کار نیک است. از نظر قرآن، فقط خداوند منشأ توفیق است: «اَلَیسَ الله بِکافٍ عَبدَهُ»؛ و اگر خداوند [بر اساس علم شایستگی ها و ناشایستگی ها] محرومیت کسی را بخواهد، هرگز کسی نمی تواند به او بهره ای از هدایت برساند؛ و اگر خداوند هدایت و توفیق را بخواهد، هیچ کس قادر نیست آن را برگرداند.

در این آیات نیز خداوند انفاق توأم با تقوا و ایمان را عامل توفیق در کارهای بزرگ و سخت و بخل و تنگ نظری را سبب از دست دادن توفیق معرفی کرده است .

به روایتی از امام علی (ع) توجه فرمایید: «توفیق اساس خوشبختی است؛ بهترین کوشش آن است که با توفیق قرین شود؛ نعمتی چون عافیت نیست و عافیتی چون یاری توفیق؛ اقدام نکردن در هنگام سرگردانی از توفیقات است؛ امکان گناه نیافتن از توفیقات است.»
از امام باقر (ع) درباره معنای «لا حَولَ و لا قُوَّة اِلّا بالله» پرسیدند. حضرت فرمودند: «ما قدرت بر ترک معصیت نداریم، مگر به یاری خداوند؛ و توانایی بر طاعت خدا نداریم، مگر با توفیق خداوند، عزّوجل.»
« اَلَیسَ اللهُ بِکَافٍ عَبدَهُ ... »
آیا خدا برای بنده اش کافی نیست؟!

سوره ی مبارکه ی زمر - آیه ی نورانی 36
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط Administrator
۲۴-۲-۱۳۹۱, ۰۵:۱۴ :عصر
ارسال: #2
RE: آیه های زندگی
آیه های زندگی (2)

دوری از نماز، زندگی را بر انسان سخت و تنگ می کند

«وَمَن أَعرَضَ عَن ذِکرِی فَإِنَّ لَهُ مَعِیشَةً ضَنکًا وَ نَحشُرُهُ یَومَ القِیَامَةِ أَعمَی» [سوره طه / آیه 124]

و هر که از یاد من روی گرداند حتما برای او زندگی تنگی خواهد بود؛ و در روز قیامت او را نابینا محشور می کنیم.


خداوند به موسی (ع) در خلال مناجاتش با او فرمود: «ای موسی، در هیچ حال مرا فراموش نکن و به مال و دارایی فراوان شاد مشو؛ زیرا از یاد بردن من دلها را سخت می کند و همراه ثروت زیاد، گناه نیز زیاد است.» راستی چه رابطه ای بین دوری از نماز و ذکر خدا و سخت و تنگ شدن زندگی وجود دارد؟ مرحوم علامه طباطبایی به زیبایی این سوال را پاسخ گفته اند: «زیرا هر کس پروردگار خود را فراموش کند و به یاد او نباشد راهی برایش نمی ماند، جز این که به دنیا توجه کامل کند و آن را مطلوب و هدف خویش قرار دهد و برای به دست آوردن آن بکوشد و تمام همّ و غَمش را صرف درست کردن زندگی خود و توسعه دادن به آن و بهره مند شدن از آن کند. زندگی چنین کسی، چه کم باشد چه زیاد، جوابگوی تقاضا و نیاز درونی او نیست؛ زیرا این خاصیت دنیا و دنیا طلبی است که هر چه به دست آورد راضی نشود و سعی کند بیشتر به چنگ آورد و حرصِ او را توقف گاهی نیست. از این رو نسبت به آنچه ندارد و می خواهد همیشه ناراحت و ناراضی است. از سوی دیگر، غم و اندوه و نگرانی و اضطراب و ترس از پیشامدها و بلاهای گوناگون، چون مرگ و بیماری و آفات و حسادت بدخواهان و توطئه دشمنان و ناکامی در کوشش ها و از دست دادن کسان و چیزهایی که دوست دارد، او را پیوسته دلتنگ و بیقرار می کند؛ در صورتی که اگر مقام و عظمت پروردگار خویش را می شناخت و همواره به یاد او و در ارتباط با او بود و او را فراموش نمی کرد (همچون قطره ای بود که به دریا وصل شده)؛ در این حال یقین می کرد که نزد پروردگارش حیاتی جاودانه و مُلکی زوال ناپذیر و عزتی همیشگی و کرامتی بی اندازه در انتظار اوست و می فهمید که دنیا گذرگاه است و در مقایسه با آخرت هیچ است و ناچیز. نتیجه چنین ارتباط و تفکر و بینشی این می شد که به همان مقدار از دنیا که برایش مقدر شده قناعت می کرد و خود را در تنگنا و سختی قرار نمی داد.
« اَلَیسَ اللهُ بِکَافٍ عَبدَهُ ... »
آیا خدا برای بنده اش کافی نیست؟!

سوره ی مبارکه ی زمر - آیه ی نورانی 36
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
نقل قول این ارسال در یک پاسخ
۲۴-۲-۱۳۹۱, ۰۵:۱۶ :عصر
ارسال: #3
RE: آیه های زندگی
آیه های زندگی (3)

شش برنامه مهم اجتماعی در بک آیه

«إِنَّ اللهَ یَامُرُ بِالعَدلِ وَ الإِحسانِ وَ إِیتاء ذِی القُربَی وَ یَنهَی عَنِ الفَحشاء وَ المُنکَرِ وَ البَغیِ یَعِظُکُم لَعَلَّکُم تَذَکّرُونَ» [سوره نحل/آیه 90]

به یقین خداوند به عدالت و نیکی کردن و ادای حقوق خویشاوندی فرمان می دهد، و از گناه و عمل ناپسند و تعدی و تجاوز باز می دارد و شما را پند می دهد، باشد که متذکر شوید.



این آیه جامع ترین و کامل ترین آیه ای است که خیر و شر در آن جمع است، و محتوای آن بسیار جذاب است، به طوری که در صدر اسلام، بعد از نزول، دل های فراوانی را متصرف شد. پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «تمام تقوا در این سخن خداوند است.» آن گاه این آیه را تلاوت کردند. این آیه سه امر دارد و سه نهی؛ و دستور العمل کلی اسلام و یکی از مواد قانونی اساسی دین و منشور جهانی آن است. اهمیت این آیه تا جایی است که آخرین سخن امام محمد باقر (ع) در خطبه های نماز جمعه همین آیه بود، و در پی آن، عرض می کرد: «خدایا، ما را از کسانی قرار ده که اندرزها را می شنوند و به حالشان مفید است.» به راستی احیای اصول سه گانه عدل و احسان و بخشش به خویشاوندان و مبارزه با انحرافات سه گانه فحشا و منکر و بغی کافی است تا دنیایی آباد و آزاد و به دور از هر ظلم و فقر و فساد ایجاد شود.
« اَلَیسَ اللهُ بِکَافٍ عَبدَهُ ... »
آیا خدا برای بنده اش کافی نیست؟!

سوره ی مبارکه ی زمر - آیه ی نورانی 36
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
نقل قول این ارسال در یک پاسخ
۲۴-۲-۱۳۹۱, ۰۵:۱۷ :عصر
ارسال: #4
RE: آیه های زندگی
آیه های زندگی (4)



بهشتیان در اموالشان حقوقی برای محرومان قرار می دهند


«الَّذینَ فِی أموَالِهِم حَقَّ مَّعلُومٌ لِّلسَّائِلِ وَالمَحرُومِ» [سوره معارج/آیات25،24]

و آنان که در اموالشان حقی است معین برای سائل و محروم [از مال دنیا]



دو نکته درباره آیه:


«حقِ معین» زکات واجب نیست؛ زیرا این آیه در مکه نازل شده و حکم وجوب زکات در مدینه و در سال دوم هجری قمری وضع شده است.

امام صادق (ع) فرمودند: «خداوند در دارایی های توانگران، بجز خمس و زکات، حقوقی دیگر واجب و مقرر کرده است، فِی أَموَالِهِم حَقٌّ مَّعلومٌ لِّلسَّائِلِ وَالمَحرُوم؛ و آن حق معلوم و معین چیزی است که هر کس وظیفه خود میداند از مالش بپردازد؛ و او باید به اندازه توان و وسعت مالی اش آن مقدار را بر خود واجب شمارد و بسته به میل خودش هر روز یا هر جمعه یا هرماه بپردازد.»

سائل با محروم فرق دارد: سائل کسی است که حاجت خود را می گوید، اما محروم کسی است که شرم و حیایش مانع می شود که تقاضا کند. امام صادق (ع) فرمودند: «محروم کسی است که برای کسب و کار زحمت میکشد، اما زندگی او پیچیده و سخت است.»

امام علی (ع) درباره مسئولیت توانگران می فرمایند: «همانا خداوند در اموال ثروتمندان به اندازه ای که نیاز تهیدستان را کفایت کند حق واجب فرموده است؛ و اگر تهیدستان گرسنه و برهنه و رنجور شوند، به سبب آن است که ثروتمندان حق آنان را نداده اند؛ و خداوند حق دارد روز قیامت ثروتمندان را بازخواست و برای این کار عذابشان کند»؛ و نیز فرمودند: «گناهی بزرگتر از گناه ثروتمندی نیست که نیازمند را از حقش محروم کرده باشد.»
« اَلَیسَ اللهُ بِکَافٍ عَبدَهُ ... »
آیا خدا برای بنده اش کافی نیست؟!

سوره ی مبارکه ی زمر - آیه ی نورانی 36
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
نقل قول این ارسال در یک پاسخ
ارسال پاسخ 


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان


آپلودسنتر آز پي ان يو تالار گفتمان آز پي ان يو
تبلیغات نیازمندی های استان چهارمحال و بختیاری