شما وارد حساب خود نشده و یا ثبت نام نکرده اید. لطفا وارد شوید یا ثبت نام کنید تا بتوانید از تمامی امکانات انجمن استفاده کنید.


تبليغات
سامانه ي پيامکي آز پي ان يو مقالات ISI
فروشگاه اينترنتي آز پي ان يو خريد شارژ آز پي ان يو

یکی از درس های دوره ی راهنماییزمان کنونی: ۱۴-۹-۱۳۹۵، ۱۱:۳۹ :صبح
کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان
نویسنده: mostafa haddadi
آخرین ارسال: mostafa haddadi
پاسخ: 1
بازدید: 528

ارسال پاسخ 
 
امتیاز موضوع:
  • 16 رأی - میانگین امتیازات: 3.19
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

یکی از درس های دوره ی راهنمایی

۳-۱۲-۱۳۹۰, ۰۱:۰۵ :صبح
ارسال: #1
یکی از درس های دوره ی راهنمایی
درس دوازدهم
فرو بردن خشم چگونه ممکن است؟

آیا تا کنون به حالت های یک فرد خشمگین توجه کرده اید؟
رنگ و روی او برافروخته می شود، لرزش نامحسوسی سراپایش را فرا میگیرد. صبر و حوصله از کف می دهد و چون دیوانگان به این طرف و آن طرف کی پرد و نعره و فریاد سر می دهد. گاه سحنان نامناسب و فحش و ناسزا بر دهان می آورد. تحمل شنیدن هیچ حرف حقی را ندارد و مرز حقّ و باطل را نمی شناسد. هرکاری از دستش برآید، انجام می دهد، آن چه در دست دارد پرتاب میکند و هنگامی که دستش به جایی نمی رسد، بر سر و روی خویش می کوید و به خود زخم میزند. در پایان نیز خسته و کوفته، غم زده و افسرده به کناری می افتد و به کارهای حیوانی خویش می نگرد و از این دیوانگی پشیمان می شود.
خداوند دانا و توانا خشم را در وجود انسان نهاده است تا او قدرت رویارویی با خطرها و دشمنان را داشته باشد.، با تمام قدرت بر دشمن ستمگر بتازد و متجاورز را در آتش خشم خویش بسوزاند امّا در برخورد با دوست یا آشنا، با فرد نادانی که کار نادرست و ناشایسته ای انجام داده است، چه طور؟ با چنین افرادی چگونه باید برخورد کرد؟ آیا باید خشمگین شد؟ ممکن است بگویید خشمگین شدن به اختیار ما نیست اما باید بدانید که خشم در اختیار شماست، شما انسان هستید و انسان می تواند بر نفس خویش تسلط یابد و آن را کنترل کند اما برای انجام این کار به ریاضت و تمرین نیاز دارد.
آیا درست است که ما در اختیار خشم باشیم و اندیشه و نیروی خود را به آن بسپاریم؟
در روایت آمده است که پیامبر اکرم حضرت محمد مصطفی – صل الله علیه و آله- برلی امور دنیا هرگز خشمگین نمی شد ولی اگر می دید که حق کسی ضایع شده است، خشم آنچنان سراپای وجودش را فرا می گرفت که هیچ کس یارای مقابله با او را نداشت.
ما گاهی برای امور دنیا خشمگین می شویم؛ گاه از رفتار فرد نادانی می رنجیم و به خشم می آییم. آیا در این گونه موارد می توانیم جلوی خشم خود را بگیریم و غیظ خود را فرو خوریم؟ آیا می توانیم کَظمِ غَیظ کنیم؟ آیا می توانیم قبل از هرگونه اقدام، کمی درنگ کنیم و بیندیشیم؟
البته این «درنگ و اندیشه» به هنگام خشم، در آغاز ممکن است کاری سخت و تلخ به نظر آید ولی عاقبتی بسیار شیرین و مطلوب دارد. پیامبر گرامی می فرماید: «هر کس خشمش را فرو خورد، خشمی را که می توانسته اعمال کند، خداوند دلش را از امن و ایمان پر میکند».
به این تجربه توجه کنید:
«مردی بلند قد و درشت استخوان، با اندامی ورزیده از بازار می گذشت. او پیراهن بلندی از کرباس بر تن داشت و مقداری از همین پارچه را به صورت عمامه ی کوچکی، بر سر پیچیده بود. بر گوشه ی چشمش، نشان زخمی بود که در میدان نبرد بر چهره اش نشسته بود. بیکاره ای نادان، برای این که دوستان خود را بخنداند، مشتی سبزی گندیده برداشت و به سوی مرد عابر پرتاب کرد. سبزی ها به سر و صورت مرد عابر خورد و روی شانه اش افتاد. عدّه ای با انگشت، سر و صورت آلوده ی مرد عابر را به یک دیگر نشان می دادند و با صدای بلند می خندیدند، ان بیکاره ی نادان نیز از اینکه توانسته بود دوستانش را بخنداند، خشنود و خندان بود. مرد عابر شبزی ها را آرام از روی شانه اش برداشت، آن گاه به آرامی سرش را برگرداند و با چشم، پرتاب کننده ی شبزی ها را جست و جو کرد، او را دید اما سر برگرداند و به راهش ادامه داد. وقتی چند قدم دور شد، فردی که مرد عابر را می شناخت، بر آن مرد بیکاره فریاد زد و گفت: آیا این مرد را می شناسی؟ آیا میدانی او کیست؟
- نه! نه، نمی شناسم. او مرد غریب و گمنام است. مگر این طور نیست؟
- عجب؛ او را نمی شناسی که این چنین گستاخانه رفتار میکنی. او مالک اشتر، فرمانده ی سپاه امیرالمؤمنین و یکی از بزرگترین و نیرومندترین و دلاورترین مردان روزگار است. آیا درباره ی شجاعت ها و دلاوری های او در میدان نبرد چیزی نشنیده ای؟
از شنیدن نام او، دل قوی ترین دشمنان اسلام می لرزد.
رنگ از روی مرد نادان پرید. او در حالی که به می لرزید گفت: ای وای، او مالک اشتر است؟ چه خطایی کردم! با این جسارت خود را بیچاره کردم. ای کاش می دانستم چه کیفری برایم در نظر می گیرد. خدایا، چه اشتباهی کردم و خوب است تا دیر نشده بروم و از او عذرخواهی کنم؛ شاید از تقصیرم بگذرد.
دوان دوان و پرسان پرسان در پی او راه افتاد. هنگامی به او رسید که در گوشه ای از مسجد به نماز ایستاده بود. با حالت شرمندگی و بیم و اضطراب در گوشه ای دیگر منتظر ایستاد تا نماز مالک تمام شد. نزدیک رفت و سلام کرد و با ناراحتی بسیار عذرخواهی نمود. می خواست دست مالک را ببوسد و خود را به پایش افکند.مالک او را از زمین بلند کرد : این چه کاری است که انجام می دهی؟ درست است که عمل تو مرا خشمگین کرد ولی بلافاصله وقتی به چهره ات نگاه کردم، دیدم که این عمل، از روی نادانی از تو صادر شده است، پس خشم را فرو خوردم و تو را بخشیدم و اینک به مسجد آمده ام تا برای هدایت تو دعا کنم و از خدا بخواهم که این عمل را بر تو نگیرد و تو را ببخشاید. مطمئن باش من تو را بخشیده ام و قصد اِمال خشم و انتقامجویی ندارم. امیدوارم خدا هم تو را ببخشد و هدایت کند که دیگر به هیچ کس توهین و جسارت نکنی. چه فرق می کند کسی لاغر اندام باشد یا فربه، بلند قامت باشد یا کوتاه قد، سیاه باشد یا سفید، زیبا باشد یا زشت، غنی باشد یا فقیر؛ همه انسان و بنده ی خدا هستیم و خدا بندگانش را دوست دارد و به کسی اجازه نمی دهد که به آنها توهین کند و جسارت کند.»
ممکن است در مراحل اولیه نتوانیم هم چون این پاسدار بزرگ اسلام، بر خشم خود فایق آییم ولی با «همانندی» می توانیم بر نفش خویش پیروز شویم و خشم خود را فرو بریم. آیا می دانید منظور از «همانندی» چیست؟ برای تسلط بر خشم، خود را همانند کسی نسان دهید که بر خشم خود مسلط است؛ مثلاً می توانید، هنگامی که فرد از روی نادانی بع شما توهین می کند، خود را همانند مالک اشتر سازید، به آن فرد نگاه کنید و تصمیم خود رابگیرید و بگذرید. خود را به محلّی برسانید و برای هدایت و بخشودگی او دعا کنید و اگر او برای عذرخواهی به شما مراجعه کرد، با سعه ی صدر و بزرگواری عذرش را بپذرید و شرمنده اش نگذارید. همیشه این حدیث را از حضرت عیسی - علیه السلام- به خاطر داشته باشید
« پرسیدند که شدید ترین عذاب در روز قیامت چیست؟
حضرت عیسی فرمود : خشم خدا،
گفتند : چه کنیم که از خشم خدا در امان بمانیم؟
فرمود : خشم خود را فرو خورید تا در قیامت از خشم خدا در امان بمانید.»


خلاصه درس:
1. پروردگار متعال، خشم را در وجود ما انسانها نهاده است تا قدرت رویارویی خظرها و دشمنان را داشته باشیم، امّا در برخورد با دوست و آشنا نباید خشمگین شویم بلکه باید اشنباه او را نادیده بگیریم و با مهربانی و ملایمت او را ارشاد کنیم.
2. خشم باید در اختیار عقل و خرد باشد. باید توانایی جلوگیری از آن را داشته باشیم و در موارد لازم کظم غیظ کنیم.
3. با «همانندی» و تشبّه به خوبان می توانیم صفات خوب – و از آن جمله پیروزی بر خشم- را در خود پرورش دهیم و بر خشم و هوس خویش فایق آییم.

آیه ای از قرآن کریم
... وَ الکاظِمینَ الغیظَ و العافینَ عَنِ النّاس و الله یُحِبُّ المُحسِنینَ.
سوره ی آل عمران، ایه ی 134
... و کسانی که خشم خود را فرو می برند و از مردم در می گذرند و خدا نیکگوکاران را دوست می دارد.
« اَلَیسَ اللهُ بِکَافٍ عَبدَهُ ... »
آیا خدا برای بنده اش کافی نیست؟!

سوره ی مبارکه ی زمر - آیه ی نورانی 36
مشاهده‌ی وب‌سایت کاربر یافتن تمامی ارسال‌های این کاربر
نقل قول این ارسال در یک پاسخ
 سپاس شده توسط MostafA
ارسال پاسخ 


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان


آپلودسنتر آز پي ان يو تالار گفتمان آز پي ان يو
تبلیغات نیازمندی های استان چهارمحال و بختیاری